سعید حجاریان: اصلاح‌‌طلبان نمی‌توانند روی ۲ صندلی بنشینند

[ad_1]

«احیای اصل اصلاحات»، «ضرورت تدوین مانیفست اصلاح‌طلبی براساس ۴ معیار»، «پیرایش هویت اصلاحات و ساختن هویتی جدید از دل آن» و «گلایه از عذرخواهان جریان اصلاحات و ضرورت روشن ‌شدن مرزبندی‌های جدید در این جریان» نسخه سعید حجاریان برای خروج اصلاحات از رخوت و به‌روز شدن آن است. مصاحبه با او را از مرزبندی‌های اخیر تندرو و کندرو در جریان اصلاحات شروع کردیم؛ برچسبی که اگرچه زمانی از سوی جریان رقیب به این جریان وارد می‌شد اما چندصباحی است در دل این جریان بروز یافته و خود اصلاح‌طلبان را به رودررویی با هم واداشته است. به باور حجاریان، شدت‌گرفتن بحث تندرو و کندرو چند خاصیت دارد؛ از جمله اینکه مسئله نمایندگی اصلاح‌طلبان را تا حدودی ترمیم می‌کند. حجاریان می‌افزاید: مثلا اگر اصلاح‌طلبی در ماجرای قتل‌های زنجیره‌ای، ۱۸تیر، توقیف نشریات یا دیگر مسائل مانند انتخابات مجلس ششم اصلاح‌طلبان را مقصر بداند، خودبه‌خود بی‌اعتبار می‌شود و به اعتبار جریان پیشروی اصلاح‌طلبان اضافه می‌کند.
وی سپس به دوستانش – اصلاح‌طلبان – توصیه می‌کند اگر در گفتار و کردارشان گرهی از کار کشور باز نمی‌کنند و کمکی به تعمیق تفکر نمی‌کنند، لااقل به ته‌مانده جریان اصلاحات لطمه نزنند! حجاریان معتقد است اصلاح‌طلبی علاوه بر دمکراسی و لوازمش باید درباره ۴ مولفه «عدالت»، «بحث شهروندی»، «الگوی سیاست‌ورزی»‌ و «سیاست خارجی» نظر دقیق و صریح داشته باشد.
او در اهمیت این مهم می‌افزاید: اصلاح‌طلبی و اصلاح‌طلبان دیگر نمی‌توانند همزمان روی ۲ صندلی بنشینند و هم این باشند و هم آن؛ حالا ممکن است کسی اسم این رویکرد را تندروی بداند، خب بداند! مشروح گفت‌وگوی ما با تئوریسین نامدار جریان اصلاحات در پی می‌آید.

  • گفت‌وگوی ما درباره تندروی و کندروی در سیاست ایران است که به ‌نظر می‌رسد مرزبندی‌های سیاسی سختی را ایجاد کرده است. این مرزبندی به‌نظر می‌رسد حتی درون جریان اصلاحات هم به‌مثابه یک تاکتیک در حال انجام است.

مرزبندی در سیاست، گریزناپذیر است و نیروها و اندیشه‌های سیاسی، به‌ویژه بخش‌هایی که سازمان‌یافته‌اند، در مقاطعی باید دست به مرزبندی بزنند. این مرزبندی‌ها گاه به‌صورت پیش‌دستانه است و گاهی جنبه هویتی و دفاع از خود می‌گیرد. من موافق هر دو اینها هستم و معتقدم ضروری است جریان اصلاحات از برخی تفکرها و جریان‌ها زدوده شود. اگر توجه کرده باشید، طی سالیان گذشته من بارها تحت عناوین مختلف از بازسازی و بازآرایی گفته‌ام؛ زمانی از مرگ اصلاحات و چگونگی زنده ساختن آن گفتم و مدت‌ها بعد از ضرورت تشکیل هسته سخت اصلاحات؛ همه اینها معطوف به‌نوعی مرزبندی بوده که حتماً تندروی و کندروی هم در آن مستتر است.

  • ریشه بحث تندروی و کندروی کجاست؟ از چه مقطعی اصلاح‌طلبان با این خط‌کش از دیگر نیروهای سیاسی تفکیک شدند؟

بعد از انتخابات دوم خرداد ۱۳۷۶ از آن مقطع، زمزمه‌هایی بلند شد که جریان پیروز انتخابات تندرو و رادیکال است. این عبارت‌ها اول بار از سوی شکست‌خوردگان مطرح شد و گفتند، ستاد خاتمی بر تخریب ناطق نوری متمرکز شده و ذیل آن پروژه قاطبه جریان راست سنتی را بی‌اعتبار کرده و حتی تمامیت نظام را هدف قرار داده است. این زمزمه‌ها در انحصار این جریان نماند و به‌مرور، به جریان راست مدرن و اصلی‌ترین نماینده آن، حزب کارگزاران سازندگی رسوخ کرد و آنها نیز گفتند جریانی درون دوم خرداد، به‌ترتیب در دولت، شورای شهر، مجلس و دیگر نهادها فرض را بر تندروی و تقابل گذاشته است. این رویه متأسفانه به درون جریان محوری اصلاحات هم کشیده شده است و بعضی اصلاح‌طلبان به‌عنوان انتقاد از خود، به عقبه ‌خود می‌تازند که به‌عنوان نمونه می‌توانم به اظهارات متأخر بعضی دوستان عزیز اشاره کنم. حتی می‌توان به گفتارهای منتسب به آقای خاتمی هم ارجاع داد که ایشان هم بعضی را تندرو می‌داند!

  • مبنای استدلال منتقدان که بخشی از جریان اصلاحات را هم دربر می‌گیرد، روشن است. اینها معتقدند بخشی از نیروهای منتسب به این جریان به‌ مبانی اصلاح‌طلبی پایبند نیستند؛ گاه انقلابی می‌شوند ولی از رویکرد پارلمان‌تاریستی صحبت می‌کنند.

من صحبت کردن در این‌باره را بسیار مفید می‌دانم و امیدوارم سایر دوستان هم به‌تدریج اظهارنظر کنند. واقعیت این است که اصلاح‌طلبی چارچوب مشخصی دارد؛ اگر از آنها عدول کنیم دیگر اصلاح‌طلب نیستیم و من توصیه می‌کنم این قبیل دوستان، به پارادایم‌های گذشته‌شان بازگردند یا لااقل به احزاب همسو بپیوندند تا هزینه اصلاح‌طلبان تندرو بر آنها بار نشود! مثلاً شما به نمونه سازمان مجاهدین انقلاب توجه کنید. طیفی از دوستان مانند آقایان قدیانی، آقاجری و با کمی اختلاف تاج‌زاده رویکرد انتقادی‌تر پیش گرفته‌اند و طیفی دیگر مانند آقای نبوی معتدل هستند و حتی به سمت حزب کارگزاران سازندگی گرایش پیدا کرده‌اند. خب، این اختلاف‌نظر از جنس انشعاب -که پیش‌تر در این حزب رخ داد- نیست اما از نوعی مرزبندی حکایت دارد. حالا شاخص تندروی و کندروی چه‌کسی و کدام رویکرد است؟ قدیانی، آقاجری و تاج‌زاده به‌زعم برخی تندرو هستند چون انتقادات مبنایی مطرح می‌کنند و نبوی تندرو نیست چون حتی از دولت روحانی هم انتقاد نمی‌کند. من معتقدم باید هر دو صدا را به‌رسمیت شناخت اما ضروری است که مرزها شفاف‌ شود. در نیروهای حزب مشارکت هم، چنین الگویی صادق است. افرادی رویکرد انتقادی دارند و به‌دنبال اصلاحات عمیق‌تر هستند، اما عده‌ای همچنان گرایش انجمن اسلامی دارند؛ چه در اعلام موضع و چه در الگوی فعالیت جمعی. مع‌الوصف، ضرورت دارد هر کس جایگاه خودش را مشخص کند. نمی‌شود از عنوان و سابقه اصلاح‌طلبی خرج کنید، در مناسبت‌ها و دیدارهای رسمی خود را نماینده طیف پیشروی این جریان معرفی کنید و نهایتاً، مانند اصولگرایان موضع بگیرید.

  • شما از چارچوب‌های لایتغیر اصلاح‌طلبی و ضرورت مشخص کردن جایگاه‌ها گفتید. این چارچوب‌ها چیست و چگونه می‌توان آنها را در قالب نوعی دستور کار صورت‌بندی کرد.

امروز، قریب ۲۳ سال از دوم خرداد گذشته و چارچوب‌ها کم‌وبیش مشخص است. شاید، بتوانیم برای اصلاح‌طلبی متنی از جنس مانیفست تهیه کنیم تا افراد و احزاب خود را با آن تطبیق دهند و دیگران نیز بتوانند سره را از ناسره تشخیص دهند. اما در کوتاه‌مدت معتقدم اصلاح‌طلبی علاوه بر دمکراسی و لوازم‌اش باید درباره چند مؤلفه نظر دقیق و صریح داشته باشد. نخستین آنها «عدالت» است. به هر حال یکی از بن‌مایه‌های انقلاب، خیزش علیه نابرابری و فاصله طبقاتی بود که اکنون با هر دو درگیر هستیم. پس، فرد یا حزب اصلاح‌طلب باید به‌لحاظ نظری و عملی بداند و بگوید پاسخ‌اش به مسئله عدالت چیست. این امر مستلزم آن است که فساد و ناکارآمدی خودی و غیرخودی نشود و نقد دائماً در جریان باشد حتی اگر نزدیک‌ترین افراد مورد انتقاد قرار بگیرند.
دومین آنها بحث «شهروندی» است. چه بپذیریم، چه نپذیریم شهروند درجه دوم و شهروندانی که اساساً به رسمیت شناخته نمی‌شوند، بخشی از واقعیت موجود هستند. فرد یا حزب اصلاح‌طلب باید مشخص کند آیا به «شهروند برابرحقوق» معتقد است یا او هم شابلون و متر و معیارهای محدودکننده دارد؛ مثلاً باید بگوید آیا نظارت استصوابی صرفاً به‌دلیل حذف اصلاح‌طلبان ناصواب است یا چون شایسته‌ستیز است، باید لغو شود. سومین مؤلفه، «الگوی سیاست‌ورزی»‌ است. سیاست‌ورزی، شاید از شدت تکرار از معنا خالی شده باشد، اما مردم باید بدانند اصلاح‌طلبان مطابق چه اصول و با چه اهدافی سیاست‌ورزی می‌کنند. آیا کسی که به هر قیمت خود را درون بازی از پیش تعیین‌ شده سیاست پرتاب می‌کند، اصلاح‌طلب است؟ آیا کسی که ناظر شرایط موجود است و سیاست داخلی را متغیر درجه دوم می‌داند، اصلاح‌طلب است؟ لااقل، پاسخ من به هر دو پرسش منفی است. اصلاح‌طلبی باید بر سر اصول و شروط و راهبردهایی بایستد و اگر چنین نکند بی‌هویت می‌شود. چهارمین مؤلفه «سیاست خارجی» است. واقعیت این است دیگر نمی‌توان در سیاست‌ خارجی از راهبردهای دوگانه سخن گفت و تعارف کرد. یا سیاست خارجی کشور در خدمت توسعه و منافع ملی است، یا فاقد چنین نقشی است و در خدمت توسعه نیست. فرد اصلاح‌طلب بدون مسامحه باید اعلام کند، حامی کدام راهبرد است و صف خود را از راهبردهای هزینه‌ساز جدا کند. به این مؤلفه‌ها می‌توان مواردی دیگر را اضافه کرد اما باید به یک گزاره وفادار بود؛ اصلاح‌طلبی و اصلاح‌طلبان دیگر نمی‌توانند همزمان روی دو صندلی بنشینند و هم این باشند و هم آن. حالا ممکن است کسی اسم این رویکرد را تندروی بداند، خب بداند!

  • به همان بحث تندروی برگردیم. آیا سنجه و شاخصی برای تفکیک تندروی از کندروی وجود دارد؟

این‌ دو معمولا در سطح الفاظ بوده‌اند اما باید سنجه‌هایشان تعریف و تدقیق شود. اولا باید یک نگاه تاریخی را ضمیمه کارمان کنیم تا بدانیم این خط‌کشی‌ها به چه دلیل آغاز شده است. زمانی کسانی که دوم خردادی‌ها را رادیکال خواندند، به این نتیجه رسیدند که خاتمی خوب است و مشکل از اطرافیان‌ اوست. اطرافیان هم اسم رمز حزب مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب بود. یعنی اگر آنها حذف شوند، مشکلی با خاتمی وجود ندارد. اما هرچه پیش‌تر آمدیم، دیدیم دایره تندروها گسترده شد! کسانی را تندرو خواندند که اندک فعالیتی در عرصه عمومی نداشتند و این نشان می‌داد مشکل جای دیگری است و دوگانه تندرو-کندرو برساخته ذهنی است. اما ببینیم تندروها چه کسانی بودند. مبدأ بحث ما دوم خرداد بود، و من هم به همان زمان ارجاع می‌دهم.
به ‌نظر من نخستین جرقه‌های تندروی که معطوف به عمل سیاسی بود، مربوط می‌شود به ستاد انتخاباتی آقای خاتمی در بندرعباس. آنجا ستاد را به آتش کشیدند و یکی از اعضای ستاد در آتش سوخت و از دنیا رفت. علاوه بر این چندین نوبت به میتینگ‌ها و سخنرانی‌های ستاد خاتمی حمله شد که شرح این وقایع کمابیش به قلم مرحوم بابک داد ثبت و ضبط شده است. ولی شاید بد نباشد به جلد جدید خاطرات مرحوم هاشمی – انتقال قدرت – ارجاع بدهیم. بنا به روایت ایشان، از ۳۱فروردین ۱۳۷۶ حملات انصار حزب‌الله به خاتمی شروع شد و همینطور جسته و گریخته صحبت‌هایی از فشار بر خاتمی به میان می‌آمد تا حدی که شائبه حمایت مستقیم رهبری از آقای ناطق مطرح شد. حتی هاشمی به دیداری با آقای روحانی ارجاع داده و در صفحه۱۵۴ کتاب می‌نویسد: «دکتر حسن روحانی آمد. اظهار نگرانی کرد از اینکه پس از موضع‌گیری رهبری، اگر آرای مردم با نظر ایشان هماهنگ نباشد، ضربه بزرگی به نظام خواهد بود و اینگونه موضع را اشتباه می‌داند…» بخش زیادی از خاطرات این برهه زمانی مربوط است به حمایت‌های یک‌سویه، وزن‌کشی‌ها، تندروی‌ها و مقابله با نظر مردم. تا اینکه هاشمی در تاریخ ۳۰ اردیبهشت می‌نویسد: «آقای موسوی خوئینی‌ها، تلفنی خبر داد که با حکم دادگاه انقلاب، امشب دارند ستاد انتخابات آقای خاتمی را تخلیه می‌کنند.» خب اینها نشانه‌های تندروی است. حالا باید بپرسیم دوم خردادی‌ها تندرو بودند یا جریان مقابل‌شان. من برای جلوگیری از طولانی‌شدن بحث از ارجاع به روزنوشت‌های بعدی هاشمی و ذکر بعضی دیگر از مسائل خودداری می‌کنم اما خوب است علاقه‌مندان سیل عذرخواهی‌های معاونان و مدیران وزارت اطلاعات آقای فلاحیان را در این جلد از خاطرات آقای هاشمی بخوانند. به‌عنوان نمونه هاشمی در روزنوشت ۱۷خرداد می‌نویسد: «جمعی از مدیران وزارت اطلاعات آمدند. از احتمال اینکه در کابینه جدید، وزیر خارج از اطلاعات بیاورند و جمع‌شان را پراکنده کنند، اظهار نگرانی نمودند. از دخالت در انتخابات به نفع آقای ناطق نوری شرمنده‌اند. برای اینکه وزیر جدید، فردی از خودشان باشد، استمداد کردند.» اینها همان افرادی بودند که کارناوال عاشورا را ساختند و در گذشته نیز سوابق مشعشعی داشتند! خب، اینها مگر نشانه تندروی نیست؟

  • به‌نظر منظور منتقدان تندروی، چه از درون و چه از بیرون جریان اصلاحات، عملکرد دوم‌خردادی‌ها یا اصلاح‌طلبان پس از ورود به قدرت است.

اگر اینطور باشد، باز هم می‌شود مبتنی بر داده‌های تاریخی و تحلیلی نشان داد تندروها چه کسانی بودند. ببینید؛ چند مسئله درباره چپ‌ها (خط‌امامی‌ها یا اصلاح‌طلبان) مطرح است؛ اعدام وابستگان رژیم پهلوی، اشغال سفارت آمریکا، انفجار نخست‌وزیری و حتی قتل‌های سال۱۳۶۷! من هم منتقد اقداماتی مثل اعدام و اشغال سفارت هستم، اما این مسائل را باید امتداد انقلاب دانست و گفت منشأ صدور این احکام و دلیل بروز این اتفاق‌ها در همان اندیشه انقلابی است و نمی‌توان آنها را به اقدامات یک فرد یا چند جوان دانشجو تنزل داد. درباره پرونده انفجار نخست‌وزیری هم که بحمدالله همه دوستان ما را چندسال پس از واقعه زندانی کردند، در انفرادی نگه داشتند و مفصل بازجویی کردند؛ آن هم در دوره سیطره چپ‌ها! الان هم معتقدم هر نوع اتهامی متوجه چپ‌هاست، کنفرانس خبری بگذارند و اعلام کنند. اعدام‌های سال۱۳۶۷ هم بحث خاص خود را می‌طلبد، اما اجمالا می‌توانم بگویم اولا آن اقدامات اساسا نمی‌توانست در سطح اقدامات و تصمیم‌های یک جریان سیاسی رخ دهد، ثانیا دست‌اندرکاران در قید حیات هستند و حتی از اقداماتشان دفاع می‌کنند. اما کسی که درباره این مسائل حساس است، چه خوب است کارنامه آقای لاجوردی را هم بررسی کند و گریزی به دوره فعالیت آقای فلاحیان در وزارت اطلاعات بزند. شعبه۷ دادستانی و وزارت اطلاعات آقای هاشمی در اختیار جریان راست بود و کیس‌های زیادی هم قابل بررسی است. نقد من به هاشمی اینجاست. ایشان دوم خردادی‌ها را رادیکال می‌دانست اما هیچ‌گاه مسئولیت وزارت اطلاعات دوره خود را نپذیرفت. مگر می‌شود آن حجم از وقایع ریز و درشت رخ دهد و رئیس‌جمهور -آن هم با سطح اختیارات دوره سازندگی- بی‌اطلاع باشد؟ چرا هاشمی سکوت کرد؟! به هر حال یک نفر باید پاسخگوی کارنامه سعید امامی و باندش می‌بود.

  • در دوره اصلاحات چطور؟

در این مقطع هم از سوی اصلاح‌طلبان تندروی رخ نداد و نمی‌دانم چرا دوستان بر سر عذرخواهی رقابت می‌کنند. جریان انصار حزب‌الله انتهای منطقی تندروی خیابانی بود و وقت زیادی از دولت اصلاحات گرفت. شما امروز نمی‌توانید تصور کنید وزیر دولت مستقر را در خیابان کتک بزنند، اما اینها نوری و مهاجرانی را کتک زدند. شما نمی‌توانید تصور کنید رسماً اسامی سوژه‌های ترور منتشر شود و تهدید به قتل کنند، اما کردند. ببینید؛ اینها دکترسروش را کتک زدند و حتی قصد از بین بردن او را داشتند؛ به چه جرمی؟ بحث اندیشه‌ای. در این دوره، سطوحی از قدرت رسما در موضع جنگ با دولت قرار داشتند. وزارت اطلاعات آقای دری نجف‌آبادی رسما حرف رئیس‌جمهور را نمی‌خواند! خب، اینها همه یعنی چه؟ کمی صریح‌تر حرف بزنم. من معتقدم حتی اکبر گنجی هم رادیکال نبود، او واقعیت‌ها را ‌نوشت… شما توجه کنید که بخشی از اتهامات ما یا به بیان برخی، تندروی‌های ما مربوط است به انتقاد از هاشمی. هاشمی در دوره اصلاحات حقیقتا دمکرات نبود اما دوری از قدرت و نگاه درجه دوم به وقایع ایشان را به نقطه‌ای رساند که موضع‌گیری‌های دقیق و اصلاحی کند تا اینکه از سال۱۳۸۴ به بعد، اساساً هاشمی جدیدی متولد شد.

  • در انتخابات سال۱۳۸۸ چطور آن زمان هم اصلاح‌طلبان متهم به تندروی شدند…

بسیار خب! باید مصداقش را بگویند. در آن انتخابات، همان وقایع ستاد به‌آفرین در قیطریه تکرار شد اما به‌شکل سیستماتیک. مگر می‌شود ستاد انتخاباتی یک نامزد را پلمب کرد؟ مگر می‌شود با حکم سفید امضا افراد یک ستاد را دسته‌جمعی بازداشت کرد؟ من معتقدم دوستان عذرخواه باید تاریخ بیست و چندساله اصلاحات را چند مرتبه دوره کنند تا بدانند تندروی‌ها از سوی چه کسانی سر زده است.

  • دوستان به ته مانده جریان اصلاحات لطمه نزنند

من معتقدم شدت گرفتن بحث تندرو و کندرو چند خاصیت دارد. اول اینکه مسئله نمایندگی اصلاح‌طلبان را تا حدودی ترمیم می‌کند. مثلا اگر اصلاح‌طلبی، در ماجرای قتل‌های زنجیره‌ای، ۱۸تیر، توقیف نشریات یا دیگر مسائل مانند انتخابات مجلس ششم، اصلاح‌طلبان را مقصر بداند، خودبه‌خود بی‌اعتبار می‌شود و به اعتبار جریان پیشرو اصلاح‌طلبان اضافه می‌کند چرا که لااقل امروز مشخص است مسئله برخورد با نشریات به چه قصدی بوده و قاضی مخلوع چه پروژه‌ای را پیش برده است. یا در قضیه مجلس ششم مشخص شد مسئله نطق آتشین و مسائل حقوقی و استعفا نبوده است، روندی در جریان بود که به‌تدریج نهاد قانونگذاری خالی از محتوا شود. اما من به دوستان توصیه می‌کنم اگر در گفتار و کردارشان گرهی از کار کشور باز نمی‌کنند و کمکی به تعمیق تفکر نمی‌کنند لااقل به ته ‌مانده جریان اصلاحات لطمه نزنند! من معتقدم اصلاح‌طلبی باید نقد شود. این کار به قوت گرفتن اصلاح‌طلبی کمک می‌کند. اصلاح‌طلبان هم باید نقد شوند و تک‌تک‌شان به نقد کشیده شوند اما نه از موضع‌ تندروی.
شاید بتوان آنها را از منظر فرصت‌سوزی نقد کرد زیرا آنها خیلی کارها را باید می‌کردند و نکردند. اما من با دست‌وپا کردن هویت‌ جدید مخالفم و اعتقاد دارم با پیرایش همین هویت، هویتی جدید ساخته می‌شود. یعنی از درون خاکستر، جرقه‌ها بیرون می‌زنند و روشنی می‌آفرینند. از آن سو، قدرت گرفتن راست‌های رادیکال باعث می‌شود که بسیاری از اصلاح‌طلبان دست‌آموز کم‌کم‌ به کنجی بخزند یا به‌دنبال کاسبی بروند یا حتی به اردوی رقیب نقل مکان کنند. به‌قول معروف فاذا محصوا بالبلاء قل الدیانون! هنگامی که با بلا امتحان شوند، مؤمنان کمتری باقی خواهند ماند. این بلاها شامل حذف از بوروکراسی، قطع شدن مواهب، تنگ‌تر شدن فضای رسانه، فیلترینگ، تجسس‌های مضاعف و… خواهد بود. این رویه نوعی خودپالایشی را به‌دنبال دارد و از دل آن هویت اصلی اصلاح‌طلبان احیا می‌شود و آنها که دوام می‌آورند مانند درختان استوار گذر کرده از توفان می‌مانند تا ان‌شاءالله نسل جدید اصلاح‌طلبی پروار شده و راه را ادامه دهد.

[ad_2]

Source link

چرا استفاده از ماسک هنوز مهم است؟

[ad_1]

به گزارش ایسنا، دکتر شروین شکوهی با بیان اینکه اگر در شرایط کنونی، ماسک زدن اجباری شود بسیار عالی است، گفت: در چنین شرایطی ماسک معمولی و دست دوز هم کافی است و حتما لازم نیست استاندارد باشد.
وی با بیان اینکه اگر  همه افراد از ماسک استفاده کنند، نگرانی بابت دست زدن به ماسک و آلودگی ناشی از آن وجود ندارد، گفت: اگر همه از ماسک استفاده کنند، ویروسی در هوا نیست که روی ماسک ما بنشیند و به همین خاطر ترسی از دست زدن به ماسک و آلوده شدن دست‌ها وجود ندارد.عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ادامه داد: این مراعات بسیار مفید خواهد بود، زیرا اگر همه ماسک بزنند احتمال اینکه قطرات تنفسی کسی روی دستگیره در و سطوح باشد بسیار کم خواهد شد و به نفع همه است.وی همچنین درباره روش پلاسما درمانی و اثربخشی آن در بیماران کرونا، توضیح داد: این روش برای درمان سارس، مرس، ابولا و آنفلوانزا به کار گرفته شده و برای انجام آن پادتن‌های فرد بهبود یافته که به میزان کافی پادتن دارد، گرفته و به یک بیمار دیگر تزریق می‌شود. البته این روش، درمان چندان مناسبی نیست؛ چراکه در مواردی که بیماری شدید است، مشکل ویروس نیست، بلکه مشکل مواد ایجاد شده در بدن و تغییرات صورت گرفته در دیواره عروق است که باعث ایجاد لخته خون می‌شود. به همین خاطر این روش عملا در بیماری‌های شدید کارساز نیست.این متخصص بیماری‌های عفونی افزود: در مواردی که بیماری شدید نباشد ویروس در مناطقی از بدن زیاد می‌شود که با دادن آنتی بادی به آن مناطق نمی‌رسیم؛ چون ویروس در خون این افراد درصد پایینی دارد و پادتن ویروس‌های خون را از بین می‌برد. پس به طور کلی به احتمال بسیار زیاد پلاسما درمانی، درمان مناسبی برای بیماران متوسط و شدید نیست.عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی همچنین در پاسخ به سوالی درباره احتمال انتقال ویروس کووید ۱۹ از طریق اهدای خون گفت: ویروس در داخل خون خیلی کم است و این بیماری از طریق خون منتقل نمی‌شود.

کرونا چه زمانی از بین می‌رود؟

وی با بیان اینکه در هیچ کجای دنیا نمی‌توان گفت که ویروس چه زمانی از بین می‌رود، توضیح داد: برای مثال علی رغم اینکه در برخی کشورها فاصله گذاری اجتماعی چندان رعایت نمی‌شود، اما ویروس در حال کم شدن است؛ درحالی که در برخی جوامع علی رغم رعایت کامل فاصله‌گذاری اجتماعی همچنان تعداد مرگ و میر بالاست و کسی علت آن را نمی‌داند.شکوهی تاکید کرد: بنابراین رفتار ویروس اصلا مشخص نیست و درباره اینکه آیا بیماری در کشور دوباره به پیک می‌رسد یا نه نمی‌توان پاسخ دقیقی داد.

احتمال ابتلای مجدد بهبودیافتگان وجود دارد؟

این متخصص درباره احتمال ابتلای مجدد افراد بهبودیافته به کرونا یادآور شد: احتمال آن بسیار کم است، ولی صد در صد نمی‌توانیم بگوییم چه می‌شود. احتمال خیلی کمی وجود دارد کسی که ویروس را گرفته در فاصله زمانی نزدیک مجدد بیمار شود، ولی ممکن است مثلا سال آینده به دلیل تغییر رفتار و یا تغییر در ایمنی بدن دوباره مبتلا شود.

تاثیر تغذیه مناسب و مصرف ویتامین در پیشگیری از بیماری

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی درباره رابطه تغذیه مناسب و مصرف ویتامین‌ها با پیشگیری از بیماری کرونا توضیح داد: اگر فردی کمبودی در یک ویتامین مثل زینک و ویتامین دی داشته باشد احتمال اینکه بیماری را بگیرد و به بیماری شدید تبدیل شود، وجود دارد، اما این بدان معنا نیست که این ویتامین‌ها به پیشگیری از ابتلا کمک می‌کند.وی مهم‌ترین اقدام برای مقابله با کرونا را جلوگیری از ایجاد بیماری عنوان کرد و گفت: یعنی افراد بیمار چه علامت دار و چه بی علامت نباید با هم تماس داشته باشند و بهترین کار در خانه ماندن و رعایت فاصله‌گذاری‌های اجتماعی است. قرنطینه آن‌گونه که در کشور چین انجام شد بهترین کار است ولی باید دید که آیا کشورها می‌توانند آن را محقق کنند که عملا در کشور ما به دلایل اقتصادی و اجتماعی نمی‌توان این کار را انجام داد. پس مجبوریم قرنطینه با درجات پایین‌تر را اعمال کنیم و تمام ارگان‌ها باید تلاش کنند که فاصله گذاری اجتماعی به خوبی انجام شود.وی با تاکید بر اینکه برخلاف تصور عموم که می‌گویند کرونا کم شده و درحال از بین رفتن است، چنین موردی درست نیست، ادامه داد: متاسفانه الان در جامعه تعداد زیادی از افراد استفاده از ماسک را رعایت نمی‌کنند، نمی‌ترسند، فاصله را رعایت نمی‌کنند و فاصله گذاری اجتماعی در حال از بین رفتن است. در حالیکه ما پزشکان می‌گوییم که هیچ چیز تمام نشده و هنوز نمی‌دانیم چه می‌شود، هنوز اعداد و ارقام بالایی بر اثر ابتلا به بیماری به بیمارستان‌ها مراجعه می‌کنند و این خوب نیست.شکوهی با تاکید بر اینکه پیدا کردن دارو بسیار مهم است، گفت: اما در حال حاضر  مهمترین مساله پیشگیری از ابتلای افراد جامعه است.

در خانه ماندن؛ همچنان مهم‌ترین راه پیگشیری از کرونا

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با اشاره به اینکه برای این بیماری دارویی وجود ندارد، یادآور شد: مطالعاتی برای درمان بیماری در ایران و دیگر کشورها انجام می‌شود تا به نتیجه برسند، ولی در حال حاضر بهترین راه قرنطینه و در خانه ماندن است.شکوهی تاکید کرد: این ارگانیسم به صورت قطرات تنفسی از طریق دهان منتشر می‌شود پس حفظ فاصله و نزدیک نشدن به دیگران و ماسک زدن می‌تواند در جلوگیری از ابتلا به این بیماری کمک کننده باشد.وی توضیح داد: این قطرات روی سطوح می‌نشیند و اگر دست به آنها برخورد کند و بعد به دهان و بینی و چشم زده شود، منتقل می‌شود. بنابراین باید مرتب دست‌ها با آب و صابون شسته شوند و تا جایی که می‌شود دست‌ها با صورت تماس نداشته باشند. همچنین اگر دست فردی آلوده شد فورا حداقل به میزان ۲۰ ثانیه با آب و صابون باید شسته شود و یا اینکه همه افراد محلول الکل دار همراه داشته باشند تا فوری اسپری کنند.

[ad_2]

Source link

چند نکته مهم برای سفر در کرونا

[ad_1]

به گزارش ایسنا، دفتر مطالعات آموزش گردشگری نکاتی را با عنوان «آموزش‌های عمومی سفر در شرایط کرونا» گردآوری کرده که به مسافران یادآور می‌شود اقدامات الزامی را انجام دهند تا سفر امن‌تری را در شرایط حاضر تجربه کنند.

چند اقدامی که قبل از سفر باید انجام داد:

از وضعیت بیماری در مقصد مطمئن شوید، اطلاعات کامل را از رسانه های معتبر دریافت کنید و به توصیه‌های مرتبطِ مراجع ذی‌صلاح (وزارت بهداشت، وزارت میراث فرهنگی و گردشگری، استانداری‌ها و…) توجه کنید.از وضعیت سلامتی خود اطمینان پیدا کنید تا مجبور نشوید در حین سفر به محیط‌های درمانی که احتمال حضور بیماران مبتلا به کرونا و انتقال ویروس در آنها زیاد است، مراجعه کنید.اگر بیماری زمینه‌ای دارید با پزشک خود پیش از سفر مشورت کنید و در حین سفر ارتباط خود را حفظ کنید.از سلامت اتومبیل خود مطمئن شوید تا در حین سفر کمتر به مکانیک مراجعه کنید.قبل از آغاز سفر، محیط داخلی اتومبیل، دکمه‌ها، فرمان، دنده، گیره کمربند ایمنی، دستگیره ها و… را با اسپری ضدعفونی کننده سطوح و یا اسپری الکل، ضدعفونی کنید.اسپری الکل، ژل ضدعفونی کننده دست، ماسک و دستکش (لاتکس و یا نایلونی) به تعداد لازم برای استفاده در طول سفر تهیه کنید، شاید در مسیر و یا مقصد، نتوانید این اقلام را پیدا کنید.دستکش‌ها و ماسک‌های تهیه شده را در منزل و با دست تمیز در تعداد کم و در کیسه‌های زیپ کیپ یا کیسه فریزر یا کیسه تمیز دیگری بسته‌بندی کنید. ممکن است در طول سفر ندانسته، دست آلوده را به بسته بزنید. در صورتی که بسته بزرگ به همراه داشته باشید، احتمال انتقال آلودگی به تمامی دستکش‌ها و ماسک ها افزایش می‌یابد.الکل را در یک بسته بزرگ برای استفاده کلی و در بسته‌های کوچک ترجیحا غیرشفاف برای هر یک از اعضای خانواده یا همسفران تهیه کنید تا همیشه همراه داشته باشند.

الکل را در دمای مناسب نگه دارید. از این نظر بسته غیرشفاف توصیه می‌شود که احتمال اشتعال آن در اثر جذب آفتاب و افزایش دما کاهش یابد.

شیوه مناسب نگهداری الکل در اتومبیل: پشت شیشه اتومبیل و یا جلوی آفتاب قرار نگیرد، در دمای مناسب (کمتر از ۳۰درجه) و ترجیحا در ظرف تیره یا غیرشفاف نگهداری شود.

برای استفاده از محلول آب و وایتکس برای ضدعفونی به پروتکل مصرف آن توجه شود، به هیچ وجه وایتکس را با آب گرم مخلوط نکنید، زیرا علاوه بر تولید گاز سمی، اثر ضدعفونی کنندگی آن از بین می‌رود. به هیچ وجه آب را روی وایتکس نریزید، بلکه ابتدا آب سرد را داخل بطری ریخته و سپس وایتکس را به آن اضافه کنید. این محلول با دیگر شوینده‌ها مخلوط نشود. ظرف این محلول را با یک علامت مشخص کنید تا با آب اشتباه گرفته نشود. در جای نسبتا خنک و دور از گرما و تابش نور خورشید نگهداری شود. محلول را داخل اتومبیل با شیشه‌های بالا تهیه و استفاده نکنید، زیرا گاز در فضای بسته تجمع کرده و آسیب ریوی وارد می‌کند. این محلول فقط تا ۲۴ ساعت خاصیت ضدعفونی دارد. مقدار محلول استفاده شده باید به حدی باشد که سطح مورد نظر یک دقیقه مرطوب بماند.

چند توصیه برای رستوران:

پیش از سفر برای کاهش تعداد دفعات رفتن به رستوران برنامه‌ریزی کنید، حتما مقدای غذای فاسدنشدنی همراه داشته باشید.رستوران‌ها و مجتمع‌های بین راهی معتبر، دارای  مجوز و بهداشتی را در اینترنت جستجو و موارد مناسب را شناسایی کنید. اگر بدون برنامه‌ریزی غذایی سفر کنید، ممکن است در طول سفر مجبور شوید از خدمات مراکز غیرمجاز و یا غیربهداشتی استفاده کنید.اگر تمایل دارید از خدمات رستوران، کافی شاپ و یا سایر عرضه‌کنندگان مواد غذایی استفاده کنید، از قبل محل مطمئن را شناسایی کنید، پیش از سفارش غذا، یک نفر وارد رستوران شده، وضعیت بهداشتی و محافظتی کارکنان، تجهیزات و فضای رستوران را بررسی کنید.بهتر است غذاها به صورت وکیوم بسته‌بندی شده و یا در ظروف یکبارمصرف سلولزی (تجزیه پذیر) سرو شود. بهتر است ظروف سلولزی یا گیاهی در سفر همراه باشد.پیشنهاد می‌شود غذا، نوشیدنی و خوارکی خود را داخل فضای ماشین و یا در فضای باز میل کنید نه در فضای سربسته. برای اطمینان، زیرانداز همراه خود داشته باشید. احتمال انتقال ویروس در محیط باز کمتر از فضای بسته است.اگر از میز رستوران و کافی شاپ استفاده می‌کنید از پرسنل درخواست کنید در مقابل چشمان شما میز را ضدعفونی کنند. (مگر آن که مطمئن باشید، پیش از شما به درستی ضدعفونی شده است)قبل از میل غذا و یا هر خوراکی دیگر و بعد از آن، حتما دست‌های خود را بشویید. شستشو با آب و صابون به مدت حداقل ۲۰ ثانیه طبق پروتکل‌های بهداشتی توصیه اکید می‌شود. اگر به آب و صابون دسترسی نداشتید، حتما از ژل ضدعفونی کننده دست یا اسپری الکل استفاده شود.

برای اقامت مطمئن چه باید کرد:

پیش از سفر درباره مراکز اقامتی رسمی و دارای مجوز از وزارت میراث فرهنگی و گردشگری در مقصد و شهرهایی که قصد اقامت دارید، در اینترنت جستجو کنید. این اماکن چون تخت نظارت هستند خدمات به نسبت مطمئن‌تری را ارائه می‌کنند.نکات بهداشتی و ضدعفونی در هتل‌ها انجام می‌شود، با این حال برای اطمینان خاطر، ملحفه و روبالشی به تعداد نفرات برای استفاده در اماکن اقامتی به همراه داشته باشید.اگر اقامتگاه رسمی و دارای مجوز در دسترس نبود و یا به هر دلیلی تمایلی به استفاده نداشتید، استفاده از چادر در محیطی مناسب و امن ارجحیت دارد. در غیر این صورت تمام لوازم بهداشتی، شخصی و سایر لوازم و ظروف مورد استفاده خود را به همراه داشته باشید (ملحفه، روبالشی، پتو، ظروف و…) و محیط خانه‌ را با استفاده از اسپری ضدعفونی کننده سطوح کاملا ضدعفونی کنید.

چند توصیه برای جایگاه سوخت و هنگام خرید:

تعدادی کیسه پلاستیکی کوچک برای استفاده به عنوان کیسه زباله در داخل اتومبیل تهیه کنید تا بتوانید زباله‌های تولیدشده در داخل اتومبیل را سریعا خارج و به سطل زباله بیندازید. از کیسه‌های دائمی زباله استفاده نشود، سعی کنید از کیسه‌های کهنه استفاده کنید تا کمتر تولید زباله شود.سوختگیری را در فواصل زمانی زیاد و به صورت کامل (با حجم زیاد) انجام دهید تا کمتر به جایگاه سوخت مراجعه کنید. پمپ بنزین‌ها یکی از آلوده‌ترین اماکن شناخته شده‌اند.اتومبیل را در هر بار استفاده ضدعفونی کنید، سوییچ اتومبیل، کارت بانکی، عینک، کیف پول، کیف زنانه و گوشی از آلوده‌ترین وسایل همراه شما هستند. ضدعفونی کردن آنها و سپس دست هایتان را پس از هر بار تماس با سطوح آلوده فراموش نکنید.با آن‌که در سفر توصیه می‌شود با خرید از جوامع محلی سعی در توزیع درآمد شود، اما در شرایط حاضر وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی توصیه می‌کند مواد غذایی و یا تنقلات را در حجم مناسبی از مبدا تهیه کنید و در طول سفر خریدهای خود را به تعداد کم و در حجم بالا انجام دهید تا سطح مراجعه به فروشگاه‌ها در هنگام سفر به حداقل رسانده شود.توصیه می‌شود تمام خریدها توسط یک نفر از همسفران و با یک کارت اعتباری مجزا انجام شود، تا احتمال آلودگی در نتیجه فراموش کردن ضدعفونی کارت و دست‌ها کاهش یابد.اگر مراکز خرید شلوغ بود بیرون منتظر بمانید تا فروشگاه خلوت شود و سپس وارد شوید. در فروشگاه ها اجناس را با نگاه کردن بررسی کنید، نه با لمس کردن.

از خریدهای فله‌ای، خوراکی‌ها و تنقلات اکیدا خودداری کنید. مواد غذایی و  تنقلات را به صورت بسته‌بندی شده خریداری کرده و پس از ضدعفونی کردن بسته‌بندی با استفاده از پنبه یا دستمال کاغذی آغشته به الکل و سپس ضدعفونی کردن دست‌هایتان، از آنها استفاده کنید.از خرید یخ باز برای استفاده خوراکی/ آشامیدنی و یا تماس مستقیم با مواد غذایی اکیدا خودداری کنید. برای تهیه یخ، بطری آب معدنی را در فریزر محل اقامت بگذارید.حتی‌الامکان برای خریدها از وجه نقد استفاده نکنید، کارت بانکی یا روش های الکترونیکی دیگرگزینه های مناسبی برای پرداخت هستند. اسکناس یکی از آلوده‌ترین اقلام است و می‌تواند عامل انتقال ویروس کرونا باشد.

در صورت اجبار به استفاده از پول نقد، آن را بلافاصله در کیف پول، جیب، کیف و یا اتومبیل نگذارید. آنها را در کیسه‌ای جداگانه قرار دهید و به مدت چند روز به آن دست نزنید.سعی کنید فیش‌های خرید را در سطل زباله اندازید. اما اگر ترجیح می‌دهید فیش‌ها را نگه دارید، مانند پول نقد به مدت چند روز در کیسه‌ای جداگانه قرار دهید و به آن دست نزنید.در صورتی که به خرید میوه و سبزیجات در طول سفر علاقه دارید، یک بطری محلول ضدعفونی کننده میوه و سبزیجات تهیه کرده و ظرف مناسبی برای شستن میوه‌ها به همراه داشته باشید.اگر قصد خرید آب جوش در بین راه دارید حتما به نظافت فروشگاه توجه کنید، شیر سماور را با دستمال کاغذی یا دستکش نایلونی باز و بسته کنید. در فلاسک را روی میز و… نگذارید. سعی کنید فلاسکدر دست خودتان باشد، در صورتی که به اجبار باید به دست فروشنده بدهید، پس از گرفتن آن، حتما بدنه، دسته و در آن و سپس دست‌های خود را ضدعفونی کنید.در طول سفر بهتر است به جای استفاده از شیرهای مشترک آب و یا آبسردکن‌های عمومی و لیوان‌های مشترک آنها، از آب معدنی و لیوان‌های مخصوص خود استفاده کنید. در صورتی که چاره‌ای جز استفاده از آبسردکن ندارید قبل از استفاده، شیر آن را با اسپری الکل(استاندارد) تمیز کنید و در خصوص آبسردکن های یخچالی، دکمه آن را با دستکش یا دستمال کاغذی فشار دهید.

استفاده از سرویس بهداشتی:

از قبل مجتمع‌های بین‌راهی تمیز، معتبر و دارای را شناسایی کنید.

 با ماسک مراجعه کنید.ازتجمع در داخل محیط سرویس بهداشتی و یا قرار گرفتن در صف خودداری کنید.ترجیحا قبل از استفاده از سرویس بهداشتی، به دلیل احتمال آلوده بودن دستگیره‌های اتومبیل، دستگیره‌های در، دست‌هایتان را ضدعفونی کنید.درِ توالت را با دستمال کاغذی باز و بسته کنید.در محیط توالت، پیش از استفاده از شیر و شلنگ آب (آنچه که باید دست بزنید)، به آنها و سپس به دست‌های خود، اسپری الکل بزنید.زباله های خود را در سطل زباله بیندازید.از لحظه ورود به سرویس بهداشتی تا خروج، به هیچ وجه دست های خود را به دهان، صورت، چشم و حتی گوش خود نزنید.پس از استفاده از سرویس بهداشتی، حتما دست‌های خود را مطابق پروتکل های بهداشتی و با آب و صابون بشویید.

موزه‌ها و آثار توریستی را چگونه ببینیم:

اگر قصد بازدید از جاذبه، بنای تاریخی ویا موزه‌ای را دارید، در صورت شلوغ بودن،بهتر است کمی صبرکنید تا خلوت شود.اگر پس از ورود به داخل جاذبه، ناگهان تعداد جمعیت افزایش یافت، ترجیحا از محل خارج شوید یا به فضایی خلوت تر بروید.در داخل جاذبه‌ها، موزه‌ها و تمام اماکن سربسته، حتما از ماسک و دستکش استفاده کنید.در سفرهای زیارتی فاصله فیزیکی را با دیگران رعایت کرده و ماسک و دستکش استفاده کنید.افراد مسن بهتر است با احتیاط بیشتری به سفر بروند. توصیه می‌شود سالمندان بیشتر محیط‌های طبیعی، خلوت و فضای باز را انتخاب کنند.فراموش نکنید در صورتی که به ناچار باید در صف بایستید فاصله یک و نیم متر یا حداقل به اندازه ۲ دست باز را از نفر قبلی و بعدی رعایت کنید. حتی‌الامکان در فضای سربسته وارد صف نشوید.اگر در جایی دیدید که افراد با فاصله ایستاده‌اند، حقوق دیگران و سلامتی خود را در اولویت قرار دهید، صف را رعایت کرده و بین آنها قرار نگیرید.

در وسایل نقلیه عمومی:

در هر فضایی (وسیله نقلیه، جاذبه، فروشگاه و…) در صورت مشاهده علامت ضربدر و پیام منع نشستن یا ایستادن، رعایت کنید. این علامت برای رعایت فاصله فیزیکی مناسب نصب شده‌اند.اگر با وسیله نقلیه عمومی (قطار، اتوبوس، هواپیما) سفر می‌کنید، در کل سفر، حتی اگر تحمل آن سخت است، از ماسک و دستکش استفاده کنید.برای سفر، به ویژه با وسایل نقلیه عمومی (قطار، اتوبوس، هواپیما)، از کاور کیف یا چمدان استفاده کنید تا پس از بازگشت، امکان ضدعفونی کردن آن راحت باشد.در پایانه اتوبوس، راه‌آهن و فرودگاه تا حد امکان زیر سقف نباشید، احتمال ابتلا در فضای آزاد کمتراز محیط سربسته است. اگر باید در فضای سربسته و زیر سقف منتظر سوار شدن به وسیله نقلیه باشید، حتما از دستکش و ماسک استفاده کنید.تنقلات، خوراکی ها و… که در وسایل نقلیه عمومی به شما داده می‌شود، معمولا استریل شده‌اند، اما برای اطمینان خاطر(با فرض آلوده بودن دست فردی که به دست شما می‌دهد)، شما هم با اسپری الکل یا پد الکی، بسته بندی آن را ضدعفونی کنید.

فراموش نکنید که جیب‌های صندلی‌های مقابل که معمولا مسافران وسایل دورریز خود، دستمال کاغذی و یا موبایل را در آنها قرار می‌دهند، کمربندهای ایمنی، میزهای تاشو و پشتی‌ها، آلوده‌ترین قسمت‌های وسایل نقلیه عمومی هستند.فراموش نکنید رعایت بهداشت شخصی شما نباید عاملی برای پراکنده کردن زباله‌ها درمحیط زیست و فضاهای عمومی باشد. ماسک، دستکش، دستمال کاغذی، پوشک، پوست میوه، پلاستیک، پوست تخمه و… را در سطل‌های زباله اندازید.اگر به طبیعت سفر کرده‌اید، کیسه زباله با خود به همراه داشته باشید، تمام زباله‌هایتان را جمع کرده و در داخل اولین سطح زباله در شهر یا روستا بیندازید.کیسه پر از زباله را در کنار درخت قرار ندهید، زیرا حیوانات در جستجوی غذا آن را پاره کرده و نه تنها زباله‌ها پراکنده می شود، بلکه تغذیه حیوانات نیز مختل می‌شود.ماسک و دستکش استفاده شده و آلوده را در کیسه‌ای جداگانه انداخته، گره زده و سپس در سطل زباله بیندازید.هنگام سفر مراقب فرزندان خود باشید و میزان تماس‌هایشان با محیط و لوازم پیرامون را محدود و بر فعالیت‌های حرکتی آنها نظارت کنید. در صورت تماس با هر محیطی که احتمال آلودگی دارد، دستهای‌شان را با آب و صابون و یا ژل دست ضدعفونی کنید. کودکان معمولا بی‌پروا به وسایل و محیط‌های مختلف دست می‌زنند احتمال آلوده بودن وسیله یا محیط و انتقال به کودکان و از طریق آنها به اتومبیل و والدین وجود دارد. فراموش نکنید علاوه بر رعایت مسایل بهداشتی توسط والدین، آموزش موارد بهداشتی به کودکان ضروری است.

روبوسی نکنید، فاصله بگیرید

اگر پس از مدت‌ها، تصمیم گرفته‌اید به دیدار خانواده، اقوام و آشنایان بروید، حتی اگر هر دو طرف تاکنون در قرنطینه بوده‌اید یا نسبت به رعایت موارد بهداشتی توسط هر دو طرف اطمینان کامل دارید، فاصله فیزیکی خود را با یکدیگر رعایت کنید. پرهیز از روبوسی و دست دادن الزامی است.وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی همچنین برای حفظ سلامت روانی در سفر و پرهیز از هر نوع برخورد پیشنهاد کرده است: اگر وارد مکانی شدید که موارد بهداشتی را رعایت نمی‌کنند و قصد اعلام به مراجع بهداشتی را ندارید، بهترین اقدام، استفاده نکردن از خدمات آنها است. اگر با افرادی مواجه شدید که نسبت به رعایت موارد بهداشتی و حفاظتی بی اعتنایی می‌کنند، بهترین اقدام، فاصله گرفتن از آنها است، نه دعوا و مشاجره.

اگر در جریان سفر مشکوک به بیماری کرونا بودید:

ابتدا آرامش خود را حفظ کنید.سپس به یکی از مراکز معین وزارت بهداشت در شهری که هستید، مراجعه کنید.

در طول سفر آب یخ میل نکنید. ممکن است منجر به گلودرد شود و گمان کنید بیمار شده‌اید.در صورتی که بیماری شما قطعی بود، در همان شهر و در یک محل خاصحداقل ۱۴روز (یا بیشتر بنا به توصیه پزشک) خود را قرنطینه کنید و در طول این مدت از توصیه‌های پزشکان مربوطه پیروی کنید.در صورتی که در هتل اقامت داشته‌اید، مخفی کاری نکنید و به مسؤول هتل اطلاع دهید تا اقدامات بهداشتی و ضدعفونی در سطح بالا انجام دهند. شما نه تنها مسؤول خودتان هستید، بلکه در قبال خانواده خود و جامعه نیز مسؤولید.در طول دوره بیماری و نقاهت از مراجعه به مکان‌های عمومی، دیدار دوستان و آشنایان، بازدید از موزه، رفتن به فروشگاه و… خودداری کنید.

پس از سفر چه باید کرد:

پس از بازگشت از سفر، پروتکل‌های ورود به منزل رعایت شود و تمام لوازم و وسایلی که وارد منزل می‌شود، باید مطابق پروتکل‌های بهداشتی ورود به منزل ضدعفونی شوند.

پس از بازگشت از سفر، تا ۱۴روز مراودات اجتماعی خود (به ویژه میهمانی‌ها) را محدود کنید تا در صورتی که ناقل بدون علامت هستید، افراد آسیب پذیر درگیر بیماری نشوند.

[ad_2]

Source link