احساسات منفی اشتها را افزایش می‌دهند

[ad_1]

شاید خوردن یک ظرف بزرگ پر از بستنی پس از یک اتفاق ناراحت کننده، واکنش پیش پا افتاده‌ای باشد اما حقایقی وجود دارند که خوردن را به عنوان یک واکنش در برابر احساسات منفی را تایید می‌کنند. خوردن علاوه بر واکنش نسبت به استرس، در زنده ماندن، لذت و راحتی نیز نقش دارد اما این نوع از پرخوری عاطفی که در واکنش به احساسات منفی صورت می‌گیرد، می‌تواند یک عامل خطر برای بروز اختلال در خوردن از جمله “پرخوری عصبی” یا “بولیمیا” (Bulimia) باشد.”ربکا اسکنپر”(Rebekka Schnepper)، پژوهشگر “دانشگاه زالتسبورگ”(University of Salzburg) اتریش و از نویسندگان این پروژه گفت: حتی اگر شاخص توده بدنی فرد سالم باشد، پرخوری عاطفی می‌تواند برای او مشکل ایجاد کند.پژوهشگران در این پروژه، به بررسی میزان غذا و سبک غذا خوردن هر فرد و همچنین حالت‌های عاطفی او پرداختند تا واکنش او را نسبت به تصاویر مواد غذایی پیش‌بینی کنند. آنها در این بررسی، افرادی که به پرخوری عاطفی دچار هستند را با افرادی که رژیم غذایی و محدودیت کالری خود را کنترل می‌کنند، مقایسه کردند.اسکنپر و همکارانش در این بررسی دریافتند کسانی که به پرخوری عاطفی دچار هستند، در مقایسه با کسانی که احساسات آنها خنثی است، واکنش اشتهایی قوی‌تری دارند و هنگامی که احساسات منفی را تجربه می‌کنند، غذا خوردن به نظر آنها لذت بیشتری دارد. از سوی دیگر، شرکت‌کنندگانی که محدودیت غذایی داشتند، در شرایط منفی، توجه بیشتری به غذا نشان دادند؛ اگرچه این موضوع تاثیری بر اشتهای آنها نداشت و تغییر قابل توجهی میان شرایط عاطفی منفی و خنثی مشاهده نشد.یافته‌های این پژوهش، راهبردهایی احتمالی برای درمان اختلالات خوردن ارائه می‌دهند.

اسکنپر ادامه داد: هنگامی که برای بهبود رفتارهای مربوط به غذا خوردن تلاش می‌کنیم، تمرکز بر راهبردهای تنظیم عاطفه به عنوان راه چاره‌ای برای عواطف منفی، امیدوارکننده به نظر می‌رسد.وی افزود: نظریه‌های متفاوت و متناقضی در مورد سبک غذا خوردن وجود دارند که می‌توانند پرخوری را در واکنش به احساسات منفی پیش‌بینی کنند. هدف ما این است تا این موضوع را روشن کنیم که کدام ویژگی‌ها، پرخوری عاطفی را براساس متغیرهای متفاوت پیش‌بینی می‌کنند.آنها این پژوهش را میان ۸۰ دانشجوی زن دانشگاه زالتسبورگ انجام دادند که شاخص توده بدنی همه آنها، متوسط بود. پژوهشگران طی جلسات آزمایش، متونی را برای شرکت‌کنندگان می‌خواندند تا واکنش‌های خنثی یا منفی آنها را برانگیزند. پس از این مرحله، تصاویری از غذاهای اشتهاآور و اشیای خنثی به شرکت‌کنندگان نشان داده شد.پژوهشگران علاوه بر بررسی داده‌هایی که شرکت‌کنندگان شخصا گزارش داده بودند، حالات چهره آنها را نیز با “نوار عصب و عضله”(EMG) و واکنش‌های مغز آنها را با نوار مغزی ثبت کردند.اسکنپر ادامه داد: ما نمی‌توانیم از یافته‌های این پژوهش، در مورد رفتار مردان و یا رفتار مربوط به خوردن در بلندمدت نتیجه‌گیری کنیم. با وجود این، این پژوهش به درک ما در مورد پرخوری عاطفی می‌افزاید و شاید بتواند به ما در تشخیص و درمان به موقع اختلالات خوردن نیز کمک کند.

[ad_2]

Source link

فلاحت‌پیشه: رفتارهای دوگانه در مورد FATF

[ad_1]

حشمت‌الله فلاحت‌پیشه، نماینده اسلام‌آباد غرب و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس دهم، در گفت‌وگوی ویدئویی با اعتمادآنلاین گفت: سقوط پهپاد آمریکایی و بعد از آن حمله به پایگاه‌های آمریکایی نشان‌دهنده این است که ما در حوزه دفاعی به احکام قانون برنامه و چشم‌انداز بیست ساله رسیدیم. چرا در سایر حوزه‌ها نرسیدیم و چرا کسانی که نرسیدند همچنان مدیریت دارند؟

بخش‌هایی از این گفت و گو را می‌خوانید:

-رئیس جمهور شعارهایی داده که باید پرسید چقدر عمل کرده است و سوالات جدی در این خصوص وجود دارد.

 -چرا همه نهادها جمع نمی‌شوند مشکلات را حل کنند؟ این نشان‌دهنده یک تفکر کدخدامنشی است. با هم جمع شویم مشکلات را حل کنیم! این‌طور نیست که هر کسی طبق قوانین خودش عمل کند. به هر حال در کشور ما یک قانون برنامه توسعه وجود دارد، طبق این قانون برنامه هر کسی باید کار خود را انجام دهد.

 -اگر هر کسی را بر اساس رقم ارزیابی کنیم، مثلاً وقتی گفتیم بیکاری به هفت درصد کاهش پیدا کند، رشد اقتصادی سالانه به هشت درصد برسد و… [یعنی] هر کسی در هر حوزه‌ای یا هر استانداری مسئول این ارقام باشد. همان‌طور که در چین می‌بینید که در طول چهار دهه اخیر بیشترین رشد را داشته و به خاطر این بوده که نظام مدیریت پاسخگویی این کار را انجام داده است. استانداران هر ایالت موظف هستند شاخص‌های قانون و برنامه را تامین کنند. اگر کسی ۲ سال پشت سر هم به رشد هشت درصد نرسد، دیگر نیازی به برکناری ندارد، خودش باید کنار برود.

 -معتقدم سیاست اصلی رقابت است. یعنی سیاستمداران و مدیران باید رقابت کنند برای اینکه کاری را انجام دهند، نه اینکه تفاهم داشته باشند. نتیجه، سران سه قوه می‌شود که با هم نشستند و چقدر موضوع از دلش درآمد…

 -خیلی از مسائلی که شکل گرفته به اسم تفاهم شکل گرفته است، ولی قانون برنامه وظایف هر وزارتخانه و هر قوه‌ای را مشخص کرده است. تفاهم‌هایی که صورت گرفته معمولاً بر سر عقب‌نشینی‌ها صورت گرفته است، معمولاً بر سر خلاف قانون‌ها تفاهم صورت گرفته است، از راه‌های قانونی نتوانستند تصمیم بگیرند، رفتند در سران سه قوه نشستند.

 -سقوط پهپاد آمریکایی و بعد از آن حمله به پایگاه‌های آمریکایی نشان‌دهنده این است که ما در حوزه دفاعی به احکام قانون برنامه و چشم‌انداز بیست ساله رسیدیم. چرا در سایر حوزه‌ها نرسیدیم و چرا کسانی که نرسیدند همچنان مدیریت دارند؟

 -بپذیریم سیاست حد مقدور است، هیچ‌وقت هم مطلوب نیست. لذا ما از آرمان صحبت نمی‌کنیم. هر کسی می‌خواهد از آرمان صحبت کند در حوزه سیاست ما را از آرمان‌هایمان دور می کند.

 -دغدغه الان من برای مجلس و دولت آینده این است و به مردم می‌گویم شما را به خدا به جریاناتی که اهل تفاهم نیستند رأی ندهید. در مجلس هفتم عده‌ای بودند که در مقابل ما کفن می‌پوشیدند. در حالی که ما یک جا بودیم، با هم بودیم، ولی کفن می‌پوشیدند و علیه ما شعار می‌دادند. در قضیه FATF جریانات سیاسی مختلف را در کمیسیون جمع کردم، به حق تحفظات رأی دادند، ولی در مجلس آمدند علیه آن شعار دادند. گفتم: چرا این کار را می‌کنید؟ گفتند بیرون از اینجا از ما انتظار دارند.

 -من اعتقاد به رقابت در عرصه سیاسی و رقابت برای موفق شدن دارم. موفق شدن در عرصه سیاسی یعنی شما کاری کنید که مردم به شما رأی دهند. این را اعتقاد دارم، ولی اینکه مثلاً با هم یک جا بنشینیم، یک تصمیمی بگیریم و مجلس را در جریان قرار ندهیم من این تفاهم را اصلاً قبول ندارم. این تبانی است تفاهم نیست.

[ad_2]

Source link