روش‌های رهایی از گرمازدگی در تابستان

[ad_1]

گروه سلامت: سیستم گوارش در فصل تابستان ضعیف می‌شود به همین دلیل باید از مصرف غذاهای سنگین در این فصل خودداری کنیم. مصرف کاهو، آب‌دوغ‌خیار، فالوده سیب و شربت سکنجبین با اشکال مختلف بسیار خوب است و از گرمازدگی جلوگیری می‌کند.

عمت‌الله مسعودی متخصص طب سنتی درباره اظهار کرد: در طب ایرانی فصول با تقویم جلو نمی‌آید و به اقلیم و آب‌وهوا گفته می‌شود و تابستان یعنی زمانی که بدن نیاز داشته باشد خود را با تدبیری خنک‌تر کند.وی ادامه داد: اکنون برای خنک شدن بیشتر از کولر و سیستم‌های سرمایشی استفاده می‌شود‏، اما در قدیم مردم به جای دستگاه‌های خنک‌کننده با استفاده از مواد غذایی و دارویی تحمل بدن را در مقابل گرما بالا می‌بردند.این متخصص طب سنتی افزود: در فصول گرم و تابستان منافذ بدن بازتر می‌شود و حرارت غریزی تحلیل می‌رود. این موضوع باعث می‌شود در برخی افراد به ویژه کسانی که تخلخل زیاد و مزاج گرم دارند تحلیل قوا دست بدهد و اگر این افراد گرسنه بوده و همچنین فعالیت داشته باشند طبیعی است تحلیل قوا داشته باشند.مسعودی گفت: در تابستان گوارش ضعیف خواهد بود و باید تا جایی که مقدور است در هوای گرم تردد نکنیم و ورزش کردن در اوج گرما خوب نیست و باعث ایجاد گرمازدگی و ضعف قوای بدنی می‌شود.وی یادآور شد: بهتر است در زمان‌های خنک ورزش کنیم و توصیه به استراحت و خواب قیلوله شده است. باید مواظب باشیم غذاهای سنگین مانند کله و پاچه، حلیم، ماکارونی و آش رشته مصرف نکنیم و بهتر است غذاهای سهم‌الهضم مصرف شود.این متخصص طب سنتی تصریح کرد: خیلی مهم است در تابستان ناهار از صبحانه و شام سبک‌تر باشد و در ناهار کمتر غذا بخوریم. می‌توانیم از سالاد به عنوان یک وعده غذایی در ناهار استفاده کنیم ضمن این‌که مصرف آب‌دوغ‌خیار یا خوردن خورشت ماست هم بسیار خوب است.

مسعودی توضیح داد: استفاده از ماست همراه کشمش، گردو با ماست و ماست همراه با نعنا یا سبزی‌های دیگر بسیار خوب است ضمن این‌که باید حرارت خون را کمتر کنیم. مصرف کاهو سکنجبین، فالوده سیب، فالوده خیار، آب هندوانه با سکنجبین، خیار با سکنجبین و شربت سکنجبین با فرمول‌های مختلف بسیار خوب است.وی با بیان این‌که باید در تابستان از مصرف فست‌فودها به دلیل ایجاد خشکی در بدن پرهیز کنیم، گفت: ترکیب کاهو سکنجبین بسیار خوب است، اما باید به این نکته مهم توجه کنیم که حتی در مواد غذایی مفید هم باید تعادل را رعایت کنیم.

[ad_2]

Source link

در میانه سال هم می‌شود دستمزد را ترمیم کرد

[ad_1]

فرامرز توفیقی (رئیس کمیته دستمزد کانون عالی شوراها)با تاکید بر اینکه ۵ درصد افزایش پایه حقوق، دستاورد بزرگی نیست، از لزوم پیگیری مسیر مطالبه‌گری می‌گوید؛ مسیری که باید یک روز به اصلاح ساختار ناکارآمد و معیوب شورایعالی کار ختم شود.

افزایش ۵ درصدی پایه دستمزد را چطور ارزیابی می‌کنید؛ آیا آن را یک «دستاورد» می‌دانید؟

من این افزایش حداقل دستمزد را نه مثبت می‌بینم و نه منفی؛ در اسفندماه، بانک مرکزی تورم کالاهای مصرفی را ۴۱.۲ درصد اعلام کرد اما یادمان نرود برای تعیین دستمزد، ما باید رقم تورم کلی را مبنا قرار دهیم نه تورم کالاهای مصرفی؛ پس بایستی تورم ۳۴.۸ درصدی مرکز آمار مبنا قرار می‌گرفت و باتوجه به این نرخ تورم، باید بدون اغراق بگویم توانسته‌ایم ۲۶ درصد آن را در حداقل دستمزد بگیریم. وزارت کار در مصوبه دستمزد ۹۹ دو بند آورده بود یکی در مورد افزایش حق مسکن و یکی جابجایی مولفه‌های مزدی. حالا چرا دوستان در جلسه هفدهم خردادماه، نرخ پایه سنوات را برای جابجایی مولفه‌های مزدی انتخاب کردند و تصمیم گرفتند از نرخ پایه سنوات بکاهند و بر حداقل دستمزد بیفزایند، چون نرخ پایه سنوات به حداقل‌بگیر تعلق نمی‌گیرد؛ به کارگری تعلق می‌گیرد که حداقل یک سال در یک بنگاهی سابقه داشته باشد؛ کارگری که یک سال در یک کارگاه سابقه کار داشته باشد و حق سنوات بگیرد، ناخودآگاه از حداقل‌بگیری خارج می‌شود و جزو سایر سطوح مزدی می‌شود. پس نرخ پایه سنوات هیچ فایده‌ای برای حداقل‌بگیر ندارد.

علاوه بر آن، پرداخت پایه سنوات در بسیاری از بنگاه‌های کوچک و متوسط اجرا نمی‌شود.

.بله؛ در بسیاری از بنگاه‌های کوچک و حتی متوسط، پایه سنوات به کارگر پرداخت نمی‌شود. علت هم این است که طبقِ آمار رسمی خود وزارت کار (که البته من اعتقاد دارم چندان صحیح نیست و آمار واقعی بسیار بیشتر است) بیش از ۳۰ درصد کارگران شاغل، سابقه کار شناور دارند؛ اگر کارگری حداقل یک سال در یک کارگاه کار نکند، اصلاً پایه سنوات نمی‌گیرد. پس این مولفه مزدی، شمولیت عام ندارد و  به همین دلیل، روی این مولفه دست گذاشتند و بخشی از مبلغ آن را برداشتند و به پایه حقوق منتقل کردند؛ حالا باید صادقانه اعتراف کنم که توان موجود همینقدر بوده، اگر گروه کارگری می‌توانستند نرخ پایه سنوات را به ۷۰ هزار تومان قبلی برگردانند و افزایش حداقل مزد را به ۳۰ درصد برسانند، حتماً این کار را می‌کردند اما با توان فعلی، این کار  امکان‌پذیر نبوده است. بنابراین ما نمی‌توانیم  از نتیجه‌ی حاصله راضی باشیم اما برگشت مذاکرات به سمت ریل ماده ۴۱، برای من قابل قبول است و به خودی خود یک دستاورد نسبی محسوب می‌شود.

شما معتقدید همین که میزان افزایش حداقل حقوق به نرخ تورم نزدیک شده، برگشت به ریل قانون است؟

با ترمیم دستمزد در سومین ماه از سال، به نوعی تابوشکنی رخ داده است؛ تابوی بازنگری در دستمزد ابلاغ شده را شکستیم و این یک دستاورد است. خیلی‌ها می‌گفتند به هیچ‌وجه نمی‌توان مصوبه ابلاغ شده را باطل کرد و در آن بازنگری نمود و کارگری‌ها فقط شوآف رسانه‌ای می‌دهند اما دیدیم که این کار –هرچند محدود و ناکافی- میسر شد. ما توانستیم دولتی‌ها و کارفرمایان را به بازنگری محدود در دستمزد متقاعد بکنیم و این دستاورد،  بدون تعارف باید بگویم محصول فشار فعالان کارگری و اصحاب رسانه همراه هم بوده است؛ اگر رسانه‌های همراه کارگران نمی‌تواستند به خوبی و کامل مطالبه ترمیم دستمزد را پیگیری کنند نه جلسه‌ای برگزار می‌شد و نه قوه قضاییه و سازمان بازرسی به موضوع ورود می‌کردند؛ این نشان می‌دهد که اتحاد و خرد جمعی به نتیجه می‌رسد. اینکه ما تابوی مذاکره برای ترمیم دستمزد را شکستیم، ارزشمند است؛ از این به بعد می‌توان یک مطالبه جمعی بسیار مهم تعریف کرد: در میانه سال می‌شود دستمزد را ترمیم کرد و قرار نیست دیگر منتظر روزهای پایانی سال بمانیم تا مذاکرات مزدی شکل بگیرد. بحث بعدی، برگشت به ریل ماده ۴۱ است؛ الان فاصله آیتم حداقل دستمزد با تورم اعلامی فقط ۸ درصد است؛ ما این ۸ درصد را نتواستیم بگیریم اما به یک شمولیت عام رسیده‌ام؛ حق مسکن و بن خواربار، شمولیت عام دارند مانند حداقل دستمزد و همه کارگران بیمه شده تقریبا این مزایای مزدی را دریافت می‌کنند.

در هفته‌های اخیر، گروه‌های مختلف کارفرمایی ساکت ننشسته‌اند و در تلاش هستند که از سطح دستمزد دریافتی کارگران باسابقه بکاهند؛ یکی از اقدامات آنان، حذف پایه سنوات از فیش حقوقی کارگرانی است که مشمول این مولفه مزدی می‌شوند؛  شما معتقدید با افزایش پایه دستمزد و کاستن از سطح پایه سنوات، راه فرار کارفرمایان تا حدودی تنگ‌تر می‌شود؟

بله همینطور است؛ در جلسه اخیر کمیته ماده ۱۲ کارفرمایان ادعا کردند باید بتوانیم با کارگران خود، قرارداد جدید ببندیم و نیروی کار باسابقه را به کارگر حداقل‌بگیر تبدیل کنیم؛ مثلاً علی یا احمد در یک کارگاه کار می‌کرده، پارسال ۳ میلیون تومان حقوق می‌گرفته حالا در سال جدید به او ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان حقوق می‌دهند؛ البته خوشبختانه شاخک‌های سازمان تامین اجتماعی حساس شده و اجازه نمی‌دهد کارفرماها به کارگری که در یک کارگاه سابقه کار دارد، کمتر از سال قبل دستمزد بپردازند. پس بیمه شده‌ی سازمان تامین اجتماعی که در یک بنگاه سابقه کار دارد، همواره حق مسکن و بن خواربار را می‌گیرد اما کارفرما می‌تواند با تغییر قرارداد و تبدیل کردن کارگر باسابقه به کارگر جدید، پایه سنوات را نپردازد؛ به همین دلیل است که افزایش پایه سنوات به نسبت افزایش حداقل دستمزد و دو مولفه مزدیِ بن خواربار و حق مسکن، اولویت و اهمیت کمتری دارد.

حالا اگر افزایش همه مولفه‌های شمول عام به اضافه حداقل دستمزد را در نظر بگیریم، به حقوق دریافتی هر کارگر (فارغ از میزان سابقه و فرزندآوری) چقدر اضافه شده است؟

به طور میانگین به دریافتی هر کارگر بیمه‌شده حدود ۴۰ درصد اضافه شده است. ضمن اینکه با این ترکیب به ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان کمیسیون تلفیق کمی نزدیک شده‌ایم. این رقم به هیچ عنوان راضی‌کننده نیست؛ ده بار حتی هزار بار تکرار می‌کنم که این رقم به هیچ عنوان راضی کننده نیست اما توان مقابله خودمان را هم باید ببینیم و در نظر بگیریم. ما باید به این موضوع فکر کنیم که اگر قبول داریم که ما  این مطالبه یعنی تلاش برای ترمیم دستمزد را تا حدی (البته نه کاملاً قابل قبول) خوب جلو رفته‌ایم، حالا باید برویم سراغ مطالبه مهم دیگری که در سطحی فراتر مطرح می‌شود. حالا باید برویم سراغِ «ترکیب شورایعالی کار». باید مطالبه‌ی تغییر ترکیب شورایعالی کار را تعریف و دنبال کنیم.

منظورتان تغییر کلیتِ ساختار است یا تغییر چیدمان اعضا؛ یعنی باید نحوه چیدمان نمایندگان دولتی تغییر کند؟

قانون صراحتاً اعلام می‌کند در ترکیب اعضای دولتی شورایعالی کار، به جز وزیر کار، دو عضو دیگر باید بصیر و مطلع به مسائل اقتصادی و اجتماعی باشند؛ ما باید به دنبال به کرسی نشاندن این الزام باشیم. بایستی بخواهیم که نمایندگان دولتی شورایعالی کار از ماهیت کارفرمایی خارج شوند. مطالبه بعدی ما باید تغییر ترکیب شورایعالی کار باشد چراکه مادامی که ترکیب شورایعالی کار  کاملاً کارفرمایی است، زور نمایندگان کارگری بدون تعارف در همین حد است؛ حالا این نمایندگان کارگری چه برآمده از شورای اسلامی کار باشند، چه برآمده از انجمن‌های صنفی باشند، چه برآمده از تشکل‌های غیررسمی مانند سندیکاها، تا زمانی که شورایعالی کار چنین ساختار معیوب و ناکارآمد و ناعادلانه‌ای دارد، زور و توان نماینده کارگر بیش از این نیست. این واقعیت را باید بپذیریم. اگر این ترکیب به هم بخورد و دولت فقط به عنوان «تسهیلگر» روی صندلی شورایعالی کار بنشیند، آن وقت مطالبه‌گری کارگران در این شورا، راحت‌تر به نتیجه می‌رسد و می‌توان در جهت دستیابی به مطالبات کارگران قدم‌های بزرگتری برداشت؛ اما حالا که ترکیب صندلی‌ها اینگونه است، هر کسی روی صندلی نماینده کارگر بنشیند، بیش از این توانِ چانه‌زنی و گرفتن امتیاز نخواهد داشت. علاوه بر ترکیب نادرست، در زمان احمدی‌نژاد تغییری که در آیین‌نامه شورایعالی کار اتفاق افتاد، اوضاع را بدتر هم کرد؛ چراکه بعد از این اصلاحات نادرست، با رای‌گیری هم می‌توان به نتیجه رسید و می‌توانند قاعده اجماع را کنار بگذارند؛ البته مطالبه‌گری محکم این دفعه بعد از رای‌گیری در شورایعالی کار، فکر می‌کنم طرف‌های مقابل را متقاعد کرده باشد که دیگر سراغ رای‌گیری نروند و به خواسته نمایندگان کارگری تمکین کنند. در مجموع بازهم تکرار می‌کنم نباید از نتیجه مذاکرات راضی باشیم اما باتوجه به توانی که داریم و با توجه به ترکیب شورایعالی کار، بیش از این امکان‌پذیر نبود.

سوال کارگران، درواقع ابهام و نگرانی و شاید دلخوری کارگران از آن است که نمایندگان کارگری مصوبه هفدهم خرداد را امضا کردند؛ چرا امضا کردند؛ آیا نمی‌شد مثل دفعه قبل امضا نکنند و خود  دولت و کارفرمایان با هم به نتیجه برسند؟

خودتان را بگذارید جای دولت؛ اگر نمایندگان کارگری امضا نمی‌کردند یعنی در واقع توافق نمی‌کردند، دیگر نیازی به توافق جدید نبود! دولت و کارفرما که قبلاً باهم بر سر دستمزد ۹۹ به توافق رسیده بودند و مصوبه را ابلاغ هم کرده بودند؛ اگر  کارگران امضا نمی‌کردند همان مصوبه بیستم فروردین کماکان لازم‌الاجرا می‌ماند و مصوبه جدیدی ابلاغ نمی‌شد. این، یک واقعیت است که اگر قرار به امضا نکردن بود، همان مصوبه قبلی بود دیگر؛ نیاز به مصوبه جدیدی نبود. شما مصوبات کمیته ماده ۱۲ و تلاش کارفرمایان و دولت (که خودش بزرگ‌ترین و قدرتمندترین کارفرماست) برای تعدیل کارگران را نادیده نگیرید؛ به نظر من فارغ از عدد و رقم نهایی، شکسته شدن تابوی بازنگری در میزان دستمزد، بزرگ‌ترین دستاورد این ماجرا بود.

[ad_2]

Source link

ترامپ: ویروس کرونا، هدیه بسیار بدی از چین بود

[ad_1]

گروه بین‌الملل: رئیس‌جمهور آمریکا در کنفرانس خبری امروز جمعه خود گفت که 10 سال طول خواهد کشید تا اقتصاد آمریکا که به دلیل کرونا وارد رکود شده به شرایط عادی خود بازگردد.

«دونالد ترامپ» گفت که در راستای بازگشایی اقتصاد آمریکا گام خواهیم برداشت. وی ابراز امیدواری کرد که فرمانداران ایالت‌های مختلف آمریکا برای پایان اعتراضات از گارد ملی استفاده کنند و مدعی شد که به کمک این نیروها اعتراضات در شهر مینیاپولیس پایان یافت. ترامپ با اعلام این موضوع که تا کنون بیش از 20 میلیون تست ابتلا به کرونا در آمریکا انجام شده گفت که پیشرفت‌های چشمگیری در زمینه تولید واکسن کرونا حاصل شده است. رئیس جمهور آمریکا گفت: «ویروس کووید-19 یک هدیه از چین بوده و هدیه بسیار بدی بوده است و امروز من به توافق تجاری با چین متفاوت از دیدگاهی که در گذشته داشتم نگاه می‌کنم.»

وی اشاره کرد که آمریکا تا کنون ده‌ها میلیارد دلار تعرفه بر کالاهای وارداتی از چین اعمال کرده است و چین سال‌ها بود که از آمریکا سوء استفاده می‌کرده است. وی گفت که تعداد تلفات کرونا در آمریکا 105 هزار نفر بود اما ممکن بود که این تلفات بیش از ده برابر باشد. وی افزود که یکی از بزرگترین طرفداران محیط زیست است اما گفت که توافقنامه‌های زیست محیطی بین‌المللی مضحک بوده و باعث نابودی آمریکا می‌شود. رئیس جمهور آمریکا اضافه کرد که امروز روز خوبی برای آمریکا بوده چون نرخ بیکاری در این کشور به 13.3 درصد کاهش یافته است. ترامپ گفت که گمان می‌رفت آمریکا فرصت‌های شغلی بیشتری را از دست بدهد اما عکس آن حاصل شد و سال آینده کاملا سال بهتری خواهد بود. وی همچنین از مقامات ایالت کالیفرنیای خواست تا هر چه سریعتر شرایط اقتصادی این ایالت را به حالت گذشته بازگردانند.

رئیس جمهور آمریکا به این موضوع اشاره کرد که این کشور در یک رکود بزرگ قرار دارد و 10 سال طول خواهد کشید تا به شرایط به حالت گذشته بازگردد. ترامپ گفت که آمریکا به صورت گسترده‌ای از ویروس کرونا عبور کرده و آمریکایی‌ها در حال بازگشت به شغل‌های خود بوده و اقتصاد آمریکا به سرعت در حال بازیابی خود است. وی در ادامه گفت که هیچ کسی کاری را که رئیس جمهور ترامپ برای جامعه سیاهپوستان انجام داده،‌ نکرده است. رئیس جمهور آمریکا بار دیگر از فرمانداران ایالت‌های مختلف خواست تا بر اوضاع در شهرهای این ایالت‌ها سیطره یابند. ترامپ گفت که همه باید رفتاری عادلانه از سوی ماموران قانون دریافت کنند و امیداویم که «جورج فلوید» هم اکنون در حال نگاه کردن به پایین باشد و بگوید که چیزی که الان دارد اتفاق می‌افتد روز عالی برای کشورمان باشد. وی اضافه کرد که نمی‌توان اجازه داد در جریان اعتراضات،‌ دزدی و سرقت از فروشگاه‌ها انجام شود و از مقامات ایالت نیویورک خواست برای سیطره بر اوضاع در نیویورک از گارد ملی کمک بگیرد. رئیس جمهور اضافه کرد که نیروهای اعمال قانون باید به طور مساوی با تمامی آمریکایی‌ از هر رنگ و نژاد برخورد کنند و امروز روز خوبی درباره عدالت در آمریکا به شمار می‌آید.

[ad_2]

Source link

قدم‌زدن دونالد ترامپ بدون اعلام قبلی در خیابان‌ها

[ad_1]

دونالد ترامپ قبل از قدم‌زدن در مسیر کاخ سفید تا کلیسای سنت‌جان که شب قبل توسط گروه‌های هرج و مرج طلب به آتش کشیده شد، در سخنانی گفت: ما نمی‌توانیم اجازه دهیم که نداهای مشروع و معترضان مسالمت‌آمیز تحت‌الشعاع یک گروه خرابکار خشمگین قرار گیرند.

متن سخنرانی ترامپ:

هم‌میهنان آمریکایی من، نخستین و مهم‌ترین وظیفه من به عنوان رئیس‌جمهوری دفاع از کشور بزرگ ما و مردم آمریکا است. من سوگند یاد کرده‌ام که از قوانین کشورمان پاسداری کنم و این دقیقا همان کاری است که انجام خواهم داد.

همه آمریکایی‌ها از مرگ بی‌رحمانه جُرج فلوید مشمئز شده و علیه آن به پا خاسته‌اند. دولت من کاملا متعهد است که عدالت برای جرج و خانواده‌اش اجرا شود و خون او پایمال نخواهد شد. اما ما نمی‌توانیم اجازه دهیم که نداهای مشروع و معترضان مسالمت‌آمیز تحت‌الشعاع یک گروه خرابکار خشمگین قرار گیرند. بزرگ‌ترین قربانیان شورش شهروندان صلح‌دوستی هستند که در تهیدست‌ترین جوامع محلی ما زندگی می‌کنند و من، به عنوان رئیس‌جمهوری آنها، برای ایمن نگه داشتن آنها مبارزه خواهم کرد. من برای محافظت از شما خواهم جنگید.

من رئیس‌جمهوری قانون و نظم شما و همپیمان همه معترضان صلح‌دوست هستم. اما در روزهای اخیر ملت ما گرفتار هرج‌ومرج طلبان حرفه‌ای، دارودسته‌های خشن،‌ آتش‌افروزان، غارتگران، تبهکاران، شورشگران، انتیفا، و دیگران شده‌اند. چندین دولت ایالتی و محلی در اتخاذ اقدامات لازم برای پاسداری از ساکنان‌شان ناکام بوده‌اند. مردم بیگناه بی‌رحمانه مورد ضرب و جرح قرار گرفته‌اند. یکی از آنها مرد جوانی در دالاس [در ایالت] تگزاس بود که گوشه خیابان به حال خود رها شد و جان سپرد. یا زنی که در نیویورک مورد حمله بی‌رحمانه اوباش خطرناک قرار گرفت. صاحبان کسب‌وکارهای کوچک شاهد نابود شدن رویاهای‌شان بودند. بهترین‌های نیویورک [نیروهای پلیس نیویورک] هدف پاره آجر قرار گرفتند. پرستاران دلاوری که با ویروس نبرد کردند،‌ می‌ترسند خانه‌هایشان را ترک کنند. یک پاسگاه پلیس به تصرف [معترضان] درآمده. اینجا، در پایتخت کشور، بنای یابود آبراهام لینکن و بنای یادبود جنگ جهانی دوم آسیب دیده‌اند. یکی از تاریخی‌ترین کلیساهای ما به آتش کشیده شده است. یک افسر فدرال، یک قهرمان آمریکایی آفریقایی‌تبار نیروی انتظامی در کالیفرنیا به ضرب گلوله کشته شده است. این‌ها اقدامات اعتراضات مسالمت‌‌آمیز نیستند. این‌ها اقدامات تروریست داخلی هستند. نابودی زندگی بیگناهان و ریختن خون بیگناهان جنایتی علیه بشریت و جنایتی علیه خداوند است. آمریکا نیازمند آفرینش و نه ویرانی، همکاری و نه بیزاری، امنیت و نه هرج‌ومرج، درمان و نه نفرت، عدالت و نه هرج‌ومرج است. این ماموریت ما است و ما پیروز خواهیم شد. ما صد درصد پیروز خواهیم شد.

 

[ad_2]

Source link

افت ۵درصدی اقتصادآمریکا در سه‌ماه اول سال

[ad_1]

گروه اقتصادی: وزارت بازرگانی ایالات متحده اعلام کرد تولید ناخالص داخلی کشور در سه ماهه ابتدایی سال جاری میلادی پنج درصد افت کرده و در سه ماهه دوم سال انتظار می‌رود وضعیت بسیار بدتر شود.

به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، قبلا پیش‌بینی می‌شد در سه ماهه ابتدایی سال تولید ناخالص داخلی ۴.۸ درصد کاهش یابد، اما بیشتر از این رقم افت داشته است. رشد منفی پنج درصدی اقتصادی، بیشترین افت فصلی از سه ماهه چهارم سال ۲۰۰۸ است که جهان با بحران اقتصادی مواجه شده بود. اما وضعیت با توجه به قرنطینه گسترده مردم، اوج‌گیری بیکاری و کاهش چشمگیر فعالیت‌های اقتصادی در سه ماهه دوم سال، بسیار بدتر خواهد بود. انتظار می‌رود در سه ماهه دوم سال ۲۰۲۰ آمریکا رشد منفی ۴۰ درصدی را تجربه کند که بیشترین افت تولید ناخالص داخلی از سال ۱۹۴۷ است. آسوشیتدپرس می‌نویسد با توجه به کاهش محدودیت‌ها و اعمال مشوق‌های مالی، انتظار می‌رود رشد اقتصادی کشور در سه ماهه سوم سال ۲۱.۵ درصد باشد و در محموع در نیمه دوم سال، اقتصاد به شدت رشد کند اما در کل، اقتصاد کشور برای سال ۲۰۲۰ رشد منفی را تجربه خواهد کرد. صندوق بین‌المللی پول پیش‌بینی کرده که اقتصاد آمریکا در سال جاری میلادی ۵.۹ درصد کوچکتر شود.

[ad_2]

Source link